Łączenie prawdy z kłamstwem / Marrying a truth to a lie

PL

Wysłuchawszy dwóch krótkich odcinków (z serii odcinków-pocisków) na New Discourses na temat prawdy oraz łączenia prawdy z kłamstwem w trudną do rozplątania symbiozę w jednym zdaniu/wypowiedzi * pomyślałem, że warto zapisać tę myśl:

Jak często to robimy? Jak często ja to robię? Na ile łatwo i dlaczego wkradają się moim rozumowaniu błędy formalne prowadzące do fałszywych wniosków, podczas gdy wystarczyłoby się pilnować, by trafić bliżej prawdy? Jak często dopuszczam się takich aktów manipulacji łącząc prawdziwe powody z fałszywymi wnioskami w jeden zatruty owoc?

Lenistwo, strach, wygoda, gnuśność, miłość własna i pycha, szukanie poklasku, chęć wygrania sporu, działanie na rzecz ideologii, której dajemy nad sobą władzę, a nawet z pozoru dobre pobudki takie jak: Dążenie do załagodzenia sytuacji, chęć dania drugiej osobie komfortu, czy komplementu, obrona słabszego... Wszystko to może sprowadzić nas na manowce, zaćmić nasz umysł na granicy świadomej i nieświadomej ślepoty na własne błędy.

Potrzebuję być bardziej uważny na znaki mówiące mi, że natrafiam na ukryte zgniłe jabłko pozornie prawdziwego rozumowania. Towarzyszą zazwyczaj takim zdarzeniom emocje:
- gdy to ja manipuluję prawdą - poczucie wstydu
- gdy manipulują inni - poczucie niesprawiedliwości, fałszywości
W obu wypadkach zazwyczaj niejasne jest dla mnie źródło odczuwanej emocji, jest ona jednak dobrym drogowskazem, mówiącym „Stop, zastanów się, co się tu wydarzyło!”.

Dobrym drogowskazem jest też samo poczucie, że wyciągnięty wniosek / postawiona teza nie są prawdziwe. Albo na odwrót, że zbyt łatwo przyszły wnioski pasujące do moich celów.

I to tyle. Krótka myśl. Łączenie prawdy z kłamstwem w jedno, to najpopularniejszy chyba sposób przemycania kłamstwa i dawania mu dłuższego życia. „Coś jest na rzeczy”, mówimy kiwając głowami. Nie mogąc wyłuskać ziarna od plew nie chcemy wyrzucać całego zbioru, przyjmujemy więc zatrute ziarno i zjadamy je dając mu pożywkę własnych umysłów.

*

epizod na New Discourses: „You need to love the truth” (po angielsku) (https://newdiscourses.com)
epizod na New Discourses: „Communism marries a truth to a lie” (po angielsku) (https://newdiscourses.com)

EN

Having listened to two short episodes (from a series of bullet episodes) on New Discourses on the subject of truth and the blending of truth and lies into a difficult to untangle symbiosis in a single sentence/statement * I thought it worth writing down this thought:

How often do we do this? How often do I do it? How easily and why do formal errors creep into my reasoning that lead to false conclusions, when it would be enough to be on guard to hit closer to the truth? How often do I commit such acts of manipulation by combining true reasons with false conclusions into one poisoned fruit?

Laziness, fear, convenience, dumbing down, self-love and pride, seeking applause, wanting to win an argument, acting in favor of an ideology we give power over, and even seemingly good motives such as seeking to defuse a situation, wanting to give the other person comfort or compliments, defending the weaker.... All of these can lead us astray, eclipse our mind on the verge of conscious and unconscious blindness to our own mistakes.

I need to be more attentive to the signs telling me that I am encountering a hidden rotten apple of seemingly true reasoning. Such incidents are usually accompanied by emotions:
- when I am the one manipulating the truth - a sense of shame
- when others manipulate - a sense of injustice, falsity
In both cases, the source of the emotion felt is usually unclear to me, but it is a good signpost, saying “Stop, think about what happened here!”.

A good signpost is also the very feeling that the conclusion drawn / thesis made is not true. Or, conversely, that the conclusions that fit my goals came too easily.

And that's it. A brief thought. Combining truth and lies into one is probably the most popular way of smuggling a lie and giving it a longer life. “There's something to it,” we say, nodding our heads. Unable to separate the grain from the chaff, we don't want to throw away the whole crop, so we accept the poisoned grain and eat it by giving it the nourishment of our own minds.

*

episode on New Discourses: “You need to love the truth” (https://newdiscourses.com)
episode on New Discourses: “Communism marries a truth to a lie” (https://newdiscourses.com)

_____

general log / dziennik ogólny
deerlog
contact / kontakt