From Azhdahak by Bahram Beyzai

ای شب! تو سیاه تر از هر شب دیگری
و دلی دیدم سیاه تر از سیاهی تو

و تازیانه ای سخت بلند
بگونه ی ماری دهان گشوده
و دهانی به سوی من گشوده

من بنگریستم
از پس تیرگی درد
و یامای پادشاه را دیدم که هشیار بود
بر من بنگریست، ژرف، و هشیار بود
اینک او مست هشیاری خود بود
و از شانه های من سرخ ترین خون من برآمده بود
تازیانه بود و تن، و تن زیر تازیانه بود

آنک زمین بخفت و آسمان به خواب رفته بود
و اینک در همه ی این گیهان به خواب رفته ی خاموش
تنها من اژدهاک با درد خود بیدار مانده بودم
و سرخ ترین خون من
تنها آتش روشن در این دشت خاموش بود

Translation From Persian

Oh, night! Thou art darker than any other night,
And I saw a heart darker than your darkness.

And a tall and hard whip,
Like an open-mouthed serpent,
And a mouth opened towards me.

I beheld
Beyond the darkness of pain
And I saw Yama the king, wide awake,
Gazing deeply and soberly at me.
Lo, he was drunk from awareness,
And my reddest blood emerged from my shoulders.
There was a whip and a body, and a body under the whip,

The earth was sleeping, and the sky was asleep,
And in this whole world, everything had fallen into a silent slumber,
Only I, Azhdahak (the dragon), remained awake with my pain,
And the reddest blood of mine,
Was the only burning fire in this silent desert.